Drodzy Rodzice,
związku z ostatnimi, trudnymi i budzącymi niepokój wydarzeniami związanymi z agresywnymi atakami na terenie Polski chciałabym przekazać Państwu kilka słów wsparcia i wskazówek dotyczących rozmów z dziećmi.
Takie sytuacje mogą wywoływać u dzieci wiele różnych emocji- strach, smutek, złość, niepokój, a także trudności z koncentracją czy snem. Niektóre dzieci będą chciały dużo rozmawiać o tym, co się wydarzyło, inne mogą milczeć lub zachowywać się tak, jakby nic nie stało się. Każda z tych reakcji może być naturalną odpowiedzią na trudne sytuacje społeczne. Dzieci potrzebują czasu, aby poradzić sobie z emocjami, dlatego najważniejsze jest, byśmy byli przy nich z uważnością, cierpliwością i spokojem.
W tym czasie starajmy odpowiadać na pytania dzieci w sposób dostosowany do ich wieku, przekazując tylko tyle informacji, ile potrzebują. Nie musimy znać odpowiedzi na wszystkie pytania.
Warto powiedzieć: Rozumiem, że możesz się bać, To była trudna sytuacja lub możesz ze mną porozmawiać, kiedy tylko będziesz chciał/chciała.
Dawajmy poczucie bezpieczeństwa. Przypominajmy dzieciom, że dorośli troszczą się o ich bezpieczeństwo i podejmują działania, aby je chronić.
Ograniczmy kontakt z drastycznymi treściami. Wielokrotne oglądanie relacji, zdjęć i nagrań związanych z wydarzeniem może nasilać lęk. Warto także zwrócić uwagę na treści, które dzieci udostępniają sobie w internecie oraz co przeglądają w sieci.
Nie zmuszajmy do rozmowy. Czasem największym wsparciem jest spokojna obecność, wspólna zabawa, spacer lub przytulenie, jeśli dziecko tego potrzebuje.
W najbliższych dniach warto z większą uważnością obserwować samopoczucie dzieci. Przejściowe trudności ze snem, większa potrzeba bliskości, rozdrażnienie czy niechęć do rozmów mogą pojawić się. Jeśli jednak objawy utrzymują się, nasilają lub wyraźnie utrudniają dziecku codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z psychologiem.
Pamiętajmy, że dzieci czerpią poczucie bezpieczeństwa również z naszej postawy. Nie musimy ukrywać własnych emocji ani udawać, że nic się nie wydarzyło. Ważne jednak, aby pokazywać dzieciom, że można przeżywać trudne uczucia, rozmawiać o nich i szukać pomocy.
W szkole jesteśmy gotowi, aby wspierać uczniów w przeżywaniu tych trudnych doświadczeń. Jeśli zauważą Państwo niepokojące zmiany w zachowaniu dziecka lub będą potrzebowali wskazówek, zachęcam do kontaktu z psychologiem szkolnym.
Zadbajmy wspólnie o to, aby dzieci czuły się wysłuchane, otoczone troską i bezpieczne.
Z wyrazami wsparcia i troski,
Psycholog szkolny
